Je hoort het de laatste tijd wel vaker: in taalgebruik kun je last hebben van de Engelse ziekte.
Wat dat is: uit het Engels overgenomen woorden die bij elkaar horen als losse woorden schrijven.
In de Nederlandse taal schrijven we woorden volgens de regels veel vaker aan elkaar vast. Bijvoorbeeld het wittewijnglas waar ik het laatst over had. De spellingscontrole zet er zelfs een rood streepje onder als ik dit zit te typen, maar het is toch echt correct als je een glas voor witte wijn bedoelt.
Engelse woorden raken meer en meer ingeburgerd in het Nederlandse taalgebruik. Zo’n ingeburgerd woord schrijven we niet meer op z’n Engels, maar volgens de regels van de Nederlandse taal.
Goede voorbeelden zijn fulltime en parttime. De Nederlandse termen voor deze begrippen worden nauwelijks meer gebruikt. In de Engelse taal bestaan ze uit twee woorden, maar hier in Nederland schrijven we ze als één woord.
Deze taalregel zou echter onze taalregel niet zijn als er geen uitzonderingen op de regel zouden bestaan! En die zijn soms lastig …
🙄 Woorden als stand-by en all-in moeten met een koppelteken ertussen geschreven worden.
De reden: “by” en “in” zijn zogeheten voorzetselbijwoorden (voorzetsels die een andere functie hebben gekregen) en daar hoort een koppelteken voor te staan.
🙄 Een veelvoorkomende fout: e-mail schrijf je ook met een koppelteken.
De “e” vervangt een woord (electronic) en in dat geval hoort er een streepje achter te staan.
Iets gemakkelijker om te onthouden misschien? Een koppelteken moet je ook gebruiken bij:
😐 woorden met “no” of “non”. Een bekend voorbeeld: de non-profitsector.
😐 woorden met een afkorting. Bijvoorbeeld: een vip-kaart.
😐 woorden met een klinkerbotsing, zoals in game-uitbreiding.
Good luck!
De “Engelse ziekte”
